Je armen

Ik ben bang
Bang om toe te laten wat door wil dringen
Diep van binnen
Tot het diepste van mijn hart 

Ik ben bang
Bang om te voelen
Tevoelen wat ik eigenlijk heel graag wil voelen

Je weet me te raken
Met elk woord dat je me toe spreekt
Wanneer je me aankijkt
Wanneer je vast houdt

 Houd me vast.. 

Wanneer ik boos ben ..

Wanneer ik boos ben, ben ik écht heel erg boos
Ik kook dan van woede. De vlam wordt alleen maar groter.

Wanneer ik boos ben, ben ik écht heel erg boos
En moet ik huilen van de woede. Mijn tranen blussen de woede.

 .. slaat mijn woede langzaam om in verdriet.

Oma

Wanneer jij gaat, verliest deze wereld een sterke en bijzondere vrouw.
Wanneer jij gaat, is de hemel een engel rijker.
Je lichaam is op, maar je geest nog zo helder.
Is het de tijd? Of duurt het nog een jaar?
Of misschien wel twee.

Wanneer jij gaat, zal je naar opa gaan.
Wanneer jij gaat, kunnen jullie me samen lastig vallen ’s nachts.
Mama is verdrietig. Iedereen is verdrietig.

 ‘’Oma, ik wil je niet kwijt’’
Wanneer ik deze woorden uitspreek vind ik mezelf zo egoïstisch. 

Nynphe

Hey lieve lezers,

Ik zal me eventjes heel kort voorstellen. Ik ben Nynphe (18). Ik woon in Twente. En ik houd heel erg van quotes, levens citaten, verhalen en gedichten.

Jullie zullen je vast wel afvragen 'Waarom worden er ineens zo veel blogs achter elkaar geplaatst?'. Antwoord: omdat ik nooit echt het gevoel heb gehad dat ik mijn verhalen, gedichten en poëzie openbaar moest tonen. Ik ben best wel gesloten en daarom houd ik dit soort teksten het liefst voor mezelf. 
Maar ik heb toch de deur voor mezelf op een kier gezet. Op dit moment publiceer ik wat teksten wat ik in de afgelopen periode heb geschreven. Ik ben er best trots op als beginnende blogger :-)

Met een glimlach,

Nynphe 

Zwijgen of voelen

Ken je dat gevoel?
Het gevoel van verdrietig zijn en niet weten waar het vandaan komt.

Een prikkend gevoel achter je ogen.
Een gevoel van leeg zijn.
Niet weten wat te doen.

Ik probeer aan de leuke dingen te denken.
Maar de leuke dingen die zwijgen.
Een prikkend gevoel achter mijn ogen.
De tranen die naar buiten willen.
Vallen, op de grond.
Ze willen voelen.
Voelen dat ze er mogen zijn.
Niet verzwijgen, maar laten zien dat zij er zijn.

Een prikkend gevoel achter mijn ogen.
Ze prikken wel heel erg hard.

Ik huil.